Werken bij UMC Utrecht
menu

​Zij helpt patiënten te leven met een steunhart

Jaarlijks krijgen ongeveer 25 mensen in het UMC Utrecht een steunhart. Deze operatief geïmplanteerde pomp ondersteunt de functie van een hartkamer of neemt die over. De besturing van de pomp, de batterijen en een deel van de besturingskabel zitten in een kastje buiten het lichaam. Patiënten komen in aanmerking voor een steunhart als ze het eindstadium van hartfalen hebben bereikt maar er nog geen donorhart beschikbaar is.

Geen technisch werk

Als steunhartcoördinator begeleidt gespecialiseerd verpleegkundige Nelienke patiënten vanaf de dag dat ze horen een steunhart nodig te hebben tot aan de harttransplantatie. “Dat klinkt als een technische zaak, maar voor mensen die een steunhart (nodig) hebben, zijn de emotionele aspecten vaak enorm. Allemaal hebben ze op het randje van de dood gestaan.” Het belangrijkste van haar werk vindt Nelienke dat ze mensen kan bijstaan in alle vragen en emoties die het dragen van een steunhart met zich meebrengen. Daar kan ze haar praktische kennis van de bloedsomloop van de mens goed bij gebruiken. “Na mijn diploma Verpleegkunde heb ik de opleiding tot Intensive Care-verpleegkundige gevolgd. Zo kwam ik in het UMC Utrecht in aanraking met steunhartpatiënten. Fascinerend. Deze mensen maken zo veel mee voor ze een nieuw hart krijgen.”

Mensen goed leren kennen

Samen met haar collega-verpleegkundige, een gespecialiseerd technicus, hartchirurgen en hartfalencardiologen vormt Nelienke het ‘steunhartteam’. Het wachten op een donorhart kan jaren duren. Nelienke leert haar patiënten dan ook goed kennen. “Ik begeleid bijvoorbeeld een jonge vrouw die nog maar net volwassenen was toen ze haar steunhart kreeg. Ik heb haar als het ware zien opgroeien. Haar grote angst was dat ze nooit een vriend zou krijgen. Wie wilde haar nou, met dat rare ding op haar lijf? Twee jaar geleden kwam ze stralend op de poli, helemaal verliefd. Ze is nog steeds gelukkig met hem…”

Begeleiding maakt het verschil

Want? “Vergis je niet: afhankelijk zijn van techniek om te overleven, altijd aan opgeladen batterijen denken, de insteekopening goed schoon houden, enzovoorts, is niet gemakkelijk! Goede begeleiding kan alle verschil maken. Ik heb een patiënt die zich na de implantatie zo onveilig voelde dat hij nauwelijks een stap buiten zijn dorp zette. Kortgeleden vroeg hij me om een lijstje met back-upziekenhuizen in het buitenland, zodat hij kon kiezen waar hij op vakantie wilde gaan. Tussen die twee momenten zitten heel wat uren van uitleg, geduld en begrip. Maar dan weet ik dat ik mijn werk goed doe.”

Opnieuw implanteren

Sommige mensen zien lang tevoren het moment naderen waarop ze een steunhart nodig hebben. Hun hart geeft het langzaam op, waardoor hun conditie steeds verder achteruitgaat. Nelienke: “Voor hen is een steunhart een uitkomst die hun kwaliteit van leven enorm verbetert. Soms zelfs zodanig dat ze van de transplantatiewachtlijst af willen. Een transplantatie brengt natuurlijk ook risico’s met zich mee. Een steunhart gaat zeker vijf jaar mee; daarna kan eventueel een nieuwe geïmplanteerd worden als het niet goed meer functioneert.”

Moeilijk

De keerzijde van het intensieve contact is dat het overlijden van een patiënt Nelienke soms diep raakt. Die momenten horen erbij, maar maakt ze liever niet mee. Daar staat tegenover dat het erg veel voldoening geeft te horen dat een patiënt na zijn harttransplantatie zo blij is het ‘normale’ leven weer op te pakken. Nelienke: “Ondanks de problemen die we tegenkomen, vind ik dit werk geweldig leuk om te doen!”

Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website toont video’s van o.a. YouTube. Dergelijke partijen plaatsen cookies (third party cookies). Als u deze cookies niet wilt kunt u dat hier aangeven. U kunt dan geen video’s op deze website zien. Wij plaatsen zelf ook cookies om onze site te verbeteren. Deze gegevens worden niet aan derden verstrekt. Lees meer over het cookiebeleid.