Werken bij UMC Utrecht
menu

Prof. Hans Knape (1950) hoogleraar/opleider en plaatsvervangend afdelingshoofd Anesthesiologie

Na het Gymnasium in Haarlem heb ik geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam gestudeerd. Aan de faculteit wis- en natuurwetenschappen van diezelfde universiteit ben ik gepromoveerd, daarna heb ik als anesthesioloog gewerkt in verschillende ziekenhuizen. In 1992 werd ik benaderd door het UMC Utrecht voor de positie van hoogleraar/afdelingshoofd Anesthesiologie, sindsdien werk ik hier in deze functie. Ik ben voor 40% klinisch werkzaam. Het grootste deel van mijn tijd besteed ik aan onderwijs, opleiding, ontwikkeling en wetenschappelijk onderzoek.

Ambities waarmaken

Toen ik hier kwam werken was het ziekenhuis net verhuisd en had het een nieuwe organisatievorm gekregen. Ik verwachtte toen niet dat het toverwoord ‘verandering’ zou worden. De kliniek had een goede reputatie, maar ook behoefte aan vernieuwing. Dat paste goed bij mijn wens om een échte academische afdeling op te zetten. We denken hier voortdurend na over hoe het beter kan. In de loop der jaren ben ik mij vooral gaan focussen op onderwijs, opleiding en zorg. Op die terreinen ben ik nu verantwoordelijk voor een grote afdeling met bijna honderd artsen. Daarbij staat kwaliteitsverbetering van zorg, onderwijs en onderzoek voorop. We willen onze ambities echt waarmaken: de beste zijn, zowel nationaal als internationaal. Daarvoor heb je talent nodig. Ik krijg dan ook de ruimte om dat talent te vinden, aan te trekken en verder te ontwikkelen.

Veilige leeromgeving

Ik ben sterk voorstander van een open en veilige cultuur. Dat dit bij ons werkt, blijkt bijvoorbeeld uit de laagdrempeligheid waarmee medewerkers hun complicaties en fouten onderling durven te bespreken. Dit betekent dat het hier een veilige leeromgeving is, een absolute voorwaarde om vooruitgang te boeken.

Kennis als stimulans

Onderwijs is ook een middel bij uitstek om medische stafleden te stimuleren. In de jaargesprekken die we met hen voeren, bespreken we altijd een ontwikkelingstraject en de scholing die daarbij hoort. Maar we steken ook veel energie in opleidingen, kennisvergroting en professionalisering van aio’s. Als voorzitter van de Centrale Opleidings Commissie vind ik dat ontzettend leuk om te doen. Zelf leer ik trouwens ook voortdurend bij. Voor het leiden van een grote afdeling heb ik bijvoorbeeld in de Verenigde Staten een managementcursus gevolgd. Dat was een verrijkende ervaring, ook voor mijn huidige plannen. Als president van overkoepelende Europese organisaties wil ik mij nog meer gaan richten op de internationale aspecten van mijn werk.

Wisselwerking

Onderwijs en opleidingen zijn geen doel op zich, we proberen onze kennis zoveel mogelijk te integreren met de zorg die we bieden. De zorg vraagt om onderzoek en onderzoeksresultaten vragen om onderwijs daarin, dat is een goede wisselwerking. We krijgen bepaalde zorgvraagstukken binnen die we zo snel mogelijk in onderzoek vertalen. De resultaten daarvan zijn weer direct van invloed op de behandelingen in het UMC Utrecht. Zo blijven we ons verder professionaliseren en profileren als (inter)nationaal topziekenhuis!

Jacolien (1977), opleider/adviseur inservice opleiding radiodiagnostisch laborant, 24 uur

Mensen enthousiast maken

Zelf heb ik ook de inservice opleiding tot radiodiagnostisch laborant gevolgd, dat werk heb ik toen een aantal jaren met veel plezier gedaan. Al snel werd ik ook praktijkbegeleider op de afdeling radiologie. Hiervoor heb ik de eenjarige opleiding ‘praktijkbegeleiding’ gevolgd aan de Hogeschool Utrecht. Daarnaast heb ik me via een opleiding bij het EMRIN (ook eenjarig) gespecialiseerd in MRI-onderzoeken. Toen het theoretische deel van de inservice opleiding tot radiodiagnostisch laborant werd overgenomen door het opleidingscentrum, zochten ze hier een opleider. Het leek me leuk om mensen enthousiast te maken voor dit mooie vak, toen ben ik dus overgestapt. Ook heb ik de docentenopleiding HGZO aan de VU in Amsterdam gevolgd om didactisch geschoold te worden in lesgeven en onderwijsontwikkeling.

Geen dag is hetzelfde

Ik ontwikkel, organiseer en coördineer de onderwijsmodulen voor het derde jaar. Dat betekent leerdoelen opstellen, leersituaties bedenken en toetsen maken. Maar ik verzorg ook praktische zaken, zoals docenten aantrekken, faciliteiten regelen en natuurlijk zelf onderwijs en trainingen geven. Geen dag ziet er hetzelfde uit. Soms geef ik les of training, dan weer coach ik een projectgroep uit het derde jaar of overleg ik met de praktijkbegeleiders van alle aangesloten ziekenhuizen. Veel collega’s werken parttime. Je kunt het prima combineren met een gezin, maar het is zeker geen baan waarbij je om vijf uur de deur achter je dicht trekt zonder verder na te denken over wat er nog allemaal moet gebeuren.

Actief leren is een must

Trainingen geven vind ik erg leuk. Daarbij leer je deelnemers vaardigheden die ze op meerdere terreinen kunnen gebruiken, feedback geven bijvoorbeeld. Dat is niet alleen belangrijk in het contact tussen student en begeleider, maar in alle relaties. Ook bedenk ik graag creatieve lesvormen. Daarmee halen studenten mijn lesdoelstellingen op een andere manier dan via de standaardmethode. Studenten moeten bij voorkeur actief zijn als ze iets leren, dat vind ik belangrijk.

Coaching

We zitten in een nieuw onderwijsgebouw, sindsdien is er minder contact met de studenten. Het is te ver weg om even langs te lopen, dat doen ze dus alleen als ze ons ergens voor nodig hebben. Echt contact heb je wel als je projectgroepen coacht. Doordat je ook op persoonlijke ontwikkeling coacht, leer je een student veel beter kennen. Onderwijs verzorgen is niet altijd even dankbaar werk. Studenten vinden de studie wel interessant, maar sommige onderdelen zien ze als een verplichting. Ook organisatorisch gezien is het een kunst om iedereen altijd maar weer tevreden te stellen.

Persoonlijke ontwikkeling

Je kunt zelf aangeven hoe je je wilt ontwikkelen, je kunt bijvoorbeeld een dag naar een congres over onderwijsontwikkelingen gaan. Daarnaast loop ik jaarlijks een paar dagen mee op een afdeling radiologie. Hier zie ik nieuwe ontwikkelingen en kan ik mijn lessen actueel en praktijkgericht houden. Verder wil ik me meer gaan richten op het verzorgen van trainingen. Daarbij heb je nauw contact met studenten en kun je ze leren omgaan met moeilijke situaties.

Imke (1978) consulent onderwijsondersteuning zieke leerlingen, fulltime

Een leuke werkplek

Ik heb de Pabo gedaan en later een post-hbo opleiding als remedial teacher. Na een paar jaar voor de klas zocht ik een nieuwe uitdaging: wel met kinderen werken, maar niet meer op een school. Het ziekenhuis leek me een leuke werkomgeving, een vriendin tipte me over een vacature hier. Ik werk nu voornamelijk op afdeling ‘Eekhoorn’. Daar ben ik verantwoordelijk voor het onderwijs aan kinderen in het basisonderwijs, ik heb het ontzettend naar mijn zin.

Meer dan lesgeven

We geven les aan kinderen van 4 tot en met 18 jaar die hier langer dan een week opgenomen zijn. Soms in een klas, maar meestal aan bed vanwege leeftijdsverschillen of infectierisico’s. Of omdat ze een specifieke behandeling ondergaan. Alles wat we doen houden we bij in een dossier, dat sturen we later door naar school. Maar we doen meer, bijvoorbeeld voorlichting geven aan scholen over hoe ze moeten omgaan met een leerling die een bepaalde ziekte heeft. Of we verwijzen door naar organisaties die de begeleiding overnemen nadat een kind uit het ziekenhuis komt.

Veel waardering

Kinderen zien de lessen als een welkome afwisseling, we bieden ze structuur en afleiding. En we voorkomen grote leerachterstanden. Leerlingen zijn vaak erg gemotiveerd, maar helaas soms ook te ziek om te leren. Dan proberen we toch iets te doen. Al is het maar een verhaaltje voorlezen. Doordat je één op één met de kinderen werkt, heb je snel goed contact met ze. Zowel ouders als scholen waarderen ons werk enorm, dat maakt me blij.

Doorzettingsvermogen

Soms zijn ziekten onomkeerbaar, of zelfs fataal. Maar je ziet ook hoe fantastisch kinderen daarmee kunnen omgaan. Zodra het kan, willen ze alweer spelen en leren. Volwassenen kunnen in dat opzicht nog veel van ze leren. Ik heb enorme bewondering voor hun doorzettingsvermogen.

Elke dag bijleren

Ik heb al heel veel geleerd over verschillende ziektebeelden en de invloed daarvan op de ontwikkeling van kinderen. En nog steeds doe ik dagelijks nieuwe kennis op. Door de praktijk, maar ook dankzij ervaren collega’s. Het ziekenhuis biedt je alle mogelijkheden om te groeien. Bijvoorbeeld via nascholing, studiedagen of door presentaties te organiseren. Sterker nog, je ontwikkeling wordt erg gestimuleerd!

Jacqueline (1966) hoofd Faciliteiten directie Onderwijs en Opleidingen en hoofd Klinisch Vaardigheidsonderwijs, fulltime

Heel iets anders!

Ik werkte al tien jaar in een tennis-, squash- en golfcentrum, waarvan zeven jaar als bedrijfsleidster. Totaal iets anders dus. Ik was toe aan een nieuwe baan en een vriendin van me wist dat. Zij kwam met een vacature in het UMC Utrecht. Ik kon gelijk beginnen!

Vaardigheidsonderwijs

Klinisch Vaardigheidsonderwijs houdt zich onder meer bezig met het ontwikkelen en uitvoeren van ‘Praktisch Lijnonderwijs’. Dat wordt gegeven aan studenten geneeskunde. Het bestaat uit medisch-technische vaardigheden, communicatieattitude en een patiënten volgprogramma. In mijn functie ben ik verantwoordelijk voor de organisatie van het vaardigheidsonderwijs. De docenten zijn er voor de inhoud, de werksfeer op onze afdeling is uitstekend. Er is wederzijds respect en we hebben veel voor elkaar over.

‘Opvoeden’

Ik ben hoofd van de afdeling en stuur het secretariaat en de technisch onderwijsassistenten aan. Mijn werk is heel divers. Ik hou me met financiën en beleid bezig, maar ook met zaken als ziekteverzuim en beoordelingsgesprekken. De helft van mijn dag bestaat uit overleg. Vaak met studenten met wie iets aan de hand is. Door privéomstandigheden, bijvoorbeeld als ze langdurig ziek zijn. Het is leuk om met jonge, enthousiaste mensen te werken. Zeker als je ze in moeilijke tijden weer op weg kunt helpen. Maar je voert ook minder makkelijke gesprekken, want soms moeten zelfs studenten geneeskunde echt worden ‘opgevoed’! Ook het coachen van medewerkers vind ik interessant. Je werkt met een groep mensen aan hetzelfde doel: service en goed onderwijs bieden aan studenten.

Kortere lijnen

Ik kwam uit een relatief klein bedrijf en moest dus wennen aan de omvang van het UMC Utrecht. Het kostte me wel even tijd om de organisatie en de manier van werken te leren kennen. Er werd ook wel erg veel vergaderd, maar gelukkig neemt de overlegcultuur de laatste tijd steeds meer af en worden de lijnen korter. Medewerkers weten inmiddels goed waar ze aan toe zijn.

Dereck (1957) praktijkcoördinator/praktijkdocent, fulltime

Via omscholing naar het UMC Utrecht

Ik ben afgestudeerd als fysiotherapeut, maar het was moeilijk om werk te vinden. Daarom heb ik me laten omscholen tot radiotherapeutisch laborant, zo ben ik ook bij het UMC Utrecht terechtgekomen. Later heb ik een opleiding gevolgd tot eerstegraads vakdocent radiotherapie. Sinds 2001 werk ik als praktijkcoördinator en praktijkdocent op de afdeling Radiotherapie.

Studentenbegeleiding

Hier zorgen we ervoor dat kankerpatiënten precies op de goede plaats en volgens de beste methode de juiste dosis straling krijgen. In mijn functie faciliteer ik het leerproces van de laboranten in opleiding. Ik verzorg hun praktijkonderwijs en begeleid ze in allerlei opzichten. Bijvoorbeeld bij hun scriptie, maar ook als ze bepaalde leerproblemen hebben. Daarnaast coördineer ik de bij- en nascholing van mensen die bij ons werken.

Zelf scherp blijven

Ik heb een heel erg leuke baan, vooral omdat ik met studenten werk. Kennisoverdracht en het delen van ervaringen, dat is echt mensenwerk. Bovendien gaat het in ons vak om complexe technieken. Daar moet je de ontwikkeling goed van volgen. Ikzelf natuurlijk ook, anders kan ik de studenten niet bijstaan. Dat houdt je scherp. En als ik dan een minpuntje mag noemen, dan is dat het laborantensalaris. Op zich volgens de CAO, maar daarom zou het nog wel hoger mogen zijn.

Korte lijnen – goed overleg

We werken hier in een hecht team samen met de dagelijkse leiding van de laborantengroep van de afdeling Radiotherapie. De lijnen zijn kort en dat maakt het overleg prettig. Zowel collega’s als studenten geven aan dat ze veel profijt hebben van ons werk. Ook patiënten beoordelen in tevredenheidsonderzoeken het contact met medewerkers van onze afdeling heel positief.

Zowel samen als individueel

Het is leuk om samen te werken en problemen op te lossen, maar ook op zelfstandig niveau heb ik het naar mijn zin. Het formuleren van opleidingsbeleid op middellange termijn spreekt me erg aan. Ik heb bijvoorbeeld geleerd hoe je een Elektronische Leeromgeving op moet zetten. Daarnaast was ik betrokken bij de opzet van een brede, duale hbo-opleiding voor Radiotherapie, -diagnostiek en Nucleaire Geneeskunde (MBRT).

Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website toont video’s van o.a. YouTube. Dergelijke partijen plaatsen cookies (third party cookies). Als u deze cookies niet wilt kunt u dat hier aangeven. U kunt dan geen video’s op deze website zien. Wij plaatsen zelf ook cookies om onze site te verbeteren. Deze gegevens worden niet aan derden verstrekt. Lees meer over het cookiebeleid.