Mijn baan toen en nu

Christine

was ICT’er bij een bank, nu is ze seniorverpleegkundige palliatieve zorg bij Medische Oncologie.





Toen
mijn werk als systeembeheerder bij een bank steeds technischer werd, wilde ik wat anders gaan doen. Ik loste vooral computerproblemen op, terwijl ik menselijk contact op een dieper niveau zocht. Een loopbaancoach vroeg mij of ik wel eens aan de zorg had gedacht. Als iemand me dat op mijn twintigste had gevraagd, had ik hem uitgelachen.
Nu
heb ik werk dat me raakt. Anders dan bij de bank draait het om leven en dood, ethische dilemma’s, mensen op hun kwetsbaarste momenten. Mijn hersencellen worden nog steeds geprikkeld: oncologiebijscholing, kopmodule Palliatieve Zorg, congressen. De oncologie is een boeiend specialisme. Het mooie is: er wordt hier niet alleen een beroep gedaan op mijn hoofd, maar ook op mijn handen en mijn hart.
 

Gerard

was elektronicus bij een industrieel bedrijf, nu is hij versnellertechnicus Radiotherapie.





Toen
ik twee jaar geleden een leuke technische baan zocht in de omgeving van Kampen die ook nog goed verdient, was dat lastig. Ik ben wat verder weg gaan kijken en ontdekte dat werken in een academisch ziekenhuis voor mij heel interessant is. Met mijn technische achtergrond voel ik me hier erg thuis. Er zijn veel raakvlakken met de industrie. Mijn ervaring met stralingsbronnen komt goed van pas.
Nu
werk ik mee aan een combinatie tussen een MRI en een versneller. In de industrie hebben ze geen idee hoe vooruitstrevend we hier zijn in de techniek. Als pilot plant zijn wij vaak de eerste in Europa die een apparaat uitproberen. Geweldig als je daar de kinderziektes uit mag halen. Deze baan is een droom voor elke technicus.
 

Alwin

was technisch adviseur bij een telecommunicatiebedrijf,
nu is hij consultant Multimedia.





Toen
had ik een leuke lease-auto, maar bij dit bedrijf dat voorziet in bedrijfskritieke communicatieoplossingen kon ik als mediatechnoloog mijn ei niet kwijt. In de praktijk was ik vooral projectmanager die ad-hocbeslissingen moest nemen; aan adviseren kwam ik amper toe. Ik ging op zoek naar een groot bedrijf hier in Utrecht, met tijd en geld voor vernieuwende ideeën.
Nu
zit ik op mijn plek in een functie met veel vrijheid, verdieping, langlopende projecten en ruimte voor eigen inbreng. Ik bedenk hoe straks 1.000 patiënten tegelijkertijd vanuit hun bed kunnen internetten, bellen, films kijken en allerlei informatie digitaal kunnen opzoeken. En ik zoek naar oplossingen om het personenoproepsysteem, en daarmee de bereikbaarheid van medewerkers, te verbeteren. Prettig dat mijn collega’s hier echt zichzelf zijn. En: ik ga lekker op de fiets naar mijn werk!