Anesthesiemedewerker Laura

"Van origine ben ik verpleegkundige. Door mijn eindstage in Engeland, op onder andere de IC, kwam ik erachter dat het technische deel van het werk mij heel erg ligt. De schrijnende verhalen die ik hoorde, kon ik wat lastiger loslaten en de bijkomende werkzaamheden spraken mij wat minder aan. Ik werd door een bekende geattendeerd op anesthesie, een specialisme dat heel technisch is en gecombineerd wordt met een groot zorgaspect. Je spreekt de patiënt, je stelt ze gerust en je zorgt voor een pijnvrije operatie. Ik begon in het Meander Ziekenhuis als anesthesiemedewerker. Daar werkte ik vooral met volwassenen. Na 8 jaar was ik toe aan meer uitdaging, en dat vond ik in het WKZ."

"Kinderen en het academische aspect maken het werk complexer, maar voor mij juist leuker. Alles gaat op gewicht en bij kinderen zitten daar grote verschillen tussen. De berekeningen om de juiste anesthesie toe te passen, zijn daardoor anders en dat houdt me scherp en alert.

Daarnaast is ieder kind anders: van heel angstig tot heel veel praatjes. Ik ga ook naar de poli, pre-operatieve screening, om ouders en kinderen voor te bereiden op de anesthesie/narcose. Ik adviseer altijd om de sterkste ouder mee te laten gaan, zodat het kind zo min mogelijk beïnvloed wordt voor de operatie. Vaak worden kinderen met een muziekje of filmpje in slaap gebracht. Dat varieert van kindermuziek tot de top 2000 of zelfs Rammstein."

"Naast het contact met de kinderen en ouders, vind ik ook het soort operaties leuk. Het is hartstikke gevarieerd: van een liesbreukje tot een hartoperatie en hersenoperatie. Ook ondersteunen we het Prinses Maxima Centrum bij de operaties, wat ook uitdagingen biedt. De oesophagusatresie, slokdarmafsluiting, is een van die uitdagende operaties. Daar komt veel bij kijken. Een goede samenwerking tussen de chirurg en de anesthesie is essentieel. Daarnaast werk ik altijd goed samen met de anesthesioloog tijdens de gehele anesthesie van inleiding, in slaap maken, tot uitleiding, wakker maken. Welke medicatie dienen we toe om de patiënt comfortabel wakker te laten worden? We gebruiken ook perifere blokken of ruggenprikken om zo min mogelijk opiaten, morfines, te geven aan de patiëntjes."