Managementassistent Pathologie Eva: 

“Microscopen, een lab, een wetenschappelijke omgeving: ik word daar blij van.” Eva kan bij Pathologie nauwkeurig werken en meedenken, zonder op de voorgrond te hoeven staan.Na een virusinfectie kreeg Eva ME. 
“Daarvoor had ik veel energie. Ik studeerde, zat in commissies, had een studentenleven. Maar ik merkte: dit gaat niet meer. Ik heb echt moeten rouwen om het leven dat ik niet meer kon leiden.”
Via Emma at Work kwam Eva in contact met het UMC Utrecht. “Ik wilde iets in een wetenschappelijke omgeving. Niet te veel uren, wel werk waarin ik mijn hoofd kon gebruiken.”

Eva begon met overzichtelijk werk, zoals protocollen controleren en apparatuurregistraties op orde brengen. Eerst werkte ze negen uur per week, inmiddels is dat twaalf uur, verdeeld over drie dagen.
Eva werkt vooral in de middag. “’s Ochtends lig ik meestal nog op te laden. Ik functioneer het beste als ik rond half twaalf uit bed kom. Dat klinkt misschien vreemd als je gewend bent aan een gewone werkdag, maar voor mij maakt dat het verschil tussen wel of niet kunnen werken.”
Flexibiliteit is voor haar geen extraatje, maar een voorwaarde. Thuiswerken helpt, omdat ze tussendoor kan liggen. ME blijft grillig. “Een beetje te veel doen kan betekenen dat ik instort. Dan ben ik niet gewoon moe, dan lig ik er echt af. Collega’s zien soms eerder dan ik dat het genoeg is geweest.”

Op de afdeling Pathologie zie je vrijwel geen patiënten. Toch is de patiënt nooit ver weg. Weefsel, biopten en soms hele organen komen binnen voor onderzoek. Alles moet zorgvuldig worden verwerkt.
Eva zorgt ervoor dat nieuwe artsen onderzoeksuitslagen kunnen ontvangen, er notulen zijn van het kwaliteitsoverweg en het onderhoud van apparatuur geregistreerd is en systemen blijven werken. “Als apparatuur niet goed werkt, kan dat gevolgen hebben voor de zorg die een patiënt krijgt. Dat maakt mijn werk belangrijk. Het is misschien lager dan mijn opleidingsniveau, maar ik leer snel en kan goed meedenken. Dat wordt hier gewaardeerd.”
En dat raakt haar ook. “Als je lang stilstaat, ga je je afvragen: wat draag ik eigenlijk bij? Hier heb ik juist het gevoel dat ik nuttig ben.” Haar leidinggevende nam haar aan met ruimte voor wat wel en niet lukt. Dat geeft rust.

Naast haar werk is Eva betrokken bij U-AccessAbility, het medewerkersnetwerk voor collega’s met een arbeidsbeperking. Binnen het netwerk delen collega’s ervaringen en maken ze drempels zichtbaar.
Openheid kan helpen, vindt Eva. Niet omdat je alles hoeft te vertellen, maar omdat mensen dan beter kunnen meedenken. “Laat je niet gek maken door een gat in je cv. Je hebt niet alles te verantwoorden. Deel wat je wilt delen.”
Aan organisaties en leidinggevenden heeft ze een duidelijke boodschap: “Er is vaak meer mogelijk dan je denkt. Maar dan moet je wel durven kijken naar wat wél past.” Voor Eva is dat bij het UMC Utrecht gelukt. “Ik ben heel blij met deze plek en met deze collega’s. Het is niet de carrière die ik ooit had bedacht. Maar ik kan hier iets bijdragen, op een manier die bij mij past.”