Het UMC Utrecht
innoveert met de hololens

Karin heeft op meerdere afdelingen in het UMC Utrecht gewerkt, maar de rode draad is beweging. Ze liep stage als fysiotherapeut en bewegingswetenschapper in het UMC Utrecht. Ze werkte op de hartchirurgie en deed toen al onderzoek naar fysieke activiteit tijdens ziekenhuisopname. Onderzoek wijst uit dat fysieke inactiviteit grote complicaties met zich mee kan brengen. In 2017 promoveerde ze op dit onderwerp en inmiddels maakt ze zich hard voor meer fysieke activiteit voor, tijdens en na de ziekenhuisopname. Hiervoor gebruikt ze bewegingstrackers die meten hoeveel iemand beweegt, en dus ook de HoloLens waarmee patiënten in het ziekenhuis spellen kunnen spelen die beweging stimuleren.

Waarom gaan liggen als je je goed voelt?

“Als je erover nadenkt is het vreemd. Patiënten komen met een tas met pyjama's het ziekenhuis binnen en gaan vaak direct op het bed zitten of liggen, ook al voelen ze zich nog goed. Het is logisch dat het nu gebeurt omdat alles erop ingericht is, maar het zou goed zijn als we daarin wat stappen kunnen maken. Voor de groep oudere patiënten kan het liggen grote gevolgen hebben en leidt een ziekenhuisopname vaak tot flinke achteruitgang. Spiermassa verdwijnt als sneeuw voor de zon en de kans op complicaties neemt toe. We hebben er veel baat bij als die lichamelijke activiteit onderdeel wordt van het hele proces.

HoloLearn

We proberen de zorgverleners in dit proces mee te nemen en hebben hiervoor een training ontwikkeld op de HoloLens. Ze krijgen situaties uit de praktijk voorgeschoteld en kijken met elkaar hoe ze de patiënt kunnen stimuleren om toch te gaan bewegen. Wat doe je als een patiënt bewegen spannend vindt? Of als de partner het liever niet heeft? Ze kunnen dit oefenen met virtuele patiënten. We kijken hoe we daarbij kunnen helpen, ook met de HoloLens.

Invloed van de HoloLens

Het positieve van de HoloLens is dat het bewegen eigenlijk heel ongemerkt gaat en erg intuïtief. We merken na een aantal pilots dat gebruikers positief reageren, de spellen zijn afwisselend en laagdrempelig. Zo is er een spel waarbij je met je handen ballonnen moet doorprikken of ballen moet terugkaatsen. De intensiteit kunnen we aanpassen. Voor de beginnende speler die fysiek nog niet zoveel kan en mag, is er level één waarbij het tempo laag ligt, maar dat kan opgebouwd worden naar steeds een stapje verder.

Het gezondheidscentrum van de toekomst

Als ik een ideaalbeeld mag schetsen dan zie ik een ziekenhuis voor me als een gezondheidscentrum waar je naast de bedden ook andere ruimtes hebt waar je kunt verblijven als patiënt. Ik denk aan een aparte eetkamer waar je met anderen kunt lunchen en een fysioruimte waar je je fysiek bezig kan zijn. Ik hoop dat we daar naar toe kunnen groeien. Collega's weten mij steeds beter te vinden als het goed om opnieuw inrichten van afdelingen zodat ik ook kan meedenken. De kansen en mogelijkheden liggen er echt.